Mariamaand Stil en onopvallend, bescheiden op de achtergrond, een beetje vergeten, vind je haar toch overal terug. In kerken en kapellen, op hoeken van straten, verkleurd door regen en wind, in huiskamers, oud of modern Maria, de vrouw zo menselijk nabij. Een jonge vrouw uit Galilea, met een leven getekend door het lijden van haar Zoon. Maria, een vrouw waarin elke moeder zich kan herkennen. Zij stond onder het kruis van Jezus, haar Zoon, op een moment dat de leerlingen er allemaal vandoor waren. Tegenwoordig spreekt men niet veel meer over haar. Zij past in haar eenvoud niet meer in onze tijd. Haar beeld is uit vele huiskamers verdwenen, en toch blijft haar leven van pijn en diep geloof een uitnodiging tot inzet en inkeer. Bij haar komen mensen met zorgen en verdriet, bij haar worden mensen opnieuw eenvoudig. Haar beeld zal mensen blijven troosten en wegen laten vinden naar elkaar en naar God. Een mens als wij is zij geweest: Maria met angst en tranen in de ogen, met onzekerheid en niet goed weten wat allemaal. Een mens als wij is zij geweest, staande en levend tussen de mensen, met vreugde om kleine dingen. Een mens zoals wij, maar haar geloof was sterker dan ons geloof, en haar vertrouwen groter dan het onze. Langs Maria, deze buitengewone vrouw, willen wij dichter bij Jezus en zijn Evangelische boodschap komen.

EERDER AANGEBODEN BEZINNINGEN

Het is Pasen. We vieren de opstanding uit de dood, er gaat verraad en lijden aan vooraf, vaak vergeten we dat, want het is toch feest. Het is Pasen. Op weg met de doornen kroon, een kruis naar de plek waar, de mensheid gered moet worden. Tussen een mensenmassa door, loopt Jezus zijn eenzame weg, alleen een landarbeider moest het kruis dragen. Op de Schedelplaats werd Jezus, door mensenhanden aan het kruis genageld. Een enkeling liet een traan om Hem. De duisternis was al ingevallen toen Jezus de Geest gaf. Hij werd in linnendoeken gewikkeld en in een rotsgraf gelegd, waar een zware steen voor werd gerold om het graf af te sluiten. Het is Pasen. De steen is weg, het graf is leeg. Hij die leeft is niet meer onder de doden. Zo is het Paasmorgen geworden. De duisternis heeft plaats gemaakt voor het Licht. We vieren dat nu de dood is overwonnen, er weer hoop op een nieuwe toekomst is gegeven.

Veertigdagentocht naar Pasen Met Aswoensdag beginnen wij aan de vastentijd. Ook wel de veertigdagentijd genoemd. Veertig dagen en veertig nachten verbleef Jezus in de woestijn. Wij zouden 't nimmer overleven van honger en van schrik, van heimwee en gemis. We zijn verwend, verslaafd aan zoveel kleine dingen, gewoon aan al 't comfort dat ons verzadigt en verdooft. Wij leven in een andere woestijn van mensen die elkaar niet meer vertrouwen, in een uitgestrekte wildernis van leugens en verwrongen waarheden. Een woestijn waarin spontaneïteit op voorhand moet verdorren en goedheid wordt verdacht gemaakt. Zou God het hier veertig dagen uithouden? Neen, Hij zou het nimmer overleven. Mocht elke christen weer oase zijn: een plekje leven in de dorre vlakte, een open glimlach en een eerlijk woord, een stuk geluk ondanks eigen lijden. Een kleine plek oase waar iedereen - verdoold, gekwetst, ten einde raad - terecht kan en zich veilig weet. Veertig dagen oase zijn... in de woestijn van mensen. Manu Verhulst

FEBRUARI 2O12 Pater Damiaan Noem jij mij schrikbeeld omdat ik neger ben? Druk gewoon mijn hand. Moedig hoef je niet te zijn. Wat ik jou reik is een hand. Ook deze stomp was eens de molliger grijper van een baby. Ik, ik heb pech gehad. Blijf ik jouw schrikbeeld omdat ik melaats ben? Het woord “hygiëne” leerde ik: zuiver linnen, de geur van zeep, alles bij de blanken hoort. Mijn moeder had die witte vlek. Haar tederheid was grenzeloos… Ná haar, word ik verbannen. Eén blanke zag het schrikbeeld niet. Wel onze oeverloze nood. De overtuiging in het hart dat liefde overwint. Zo deelde hij ons mens-zijn. Toch, schepper bleek hij evenmin; ledematen bleven dood. Alleen, hij zei: “Stronk, ook jij bent boom!”

JANUARI 2012

Wij wensen je een vrolijk eind, een goed begin, en een heel nieuw jaar volkomen naar je zin geluk in grote en in kleine dingen dat wensen we jou - en hen die jou omringen het aller beste voor het nieuwe jaar maar bovenal: gelukkig met elkaar! Wij wensen je het komende jaar veel vreugde en zonneschijn zodat je elke dag opnieuw tevreden en gelukkig kunt zijn We kunnen niet voorspellen, lieve mensen, die kunst is ons niet toevertrouwd, Maar we kunnen je wél het beste wensen: een schitterende gezondheid en vooral: een hart van goud! Oh ja, in 2012 krijgen wij een dagje bij Wat zijn wij blij! Dus vergeet niet: de woensdag 29 februari ! Moge het voor jou een dag worden van veel plezier. Moge Gods Geest 366 dagen ons bewaren bij de Heer, ons bewaren bij elkaar, ons verbinden meer en meer, opdat wij vrolijk zijn, gezond van ziel en bloed, en opdat wij mogen leven, en wel in overvloed.