Kom maar binnende trap op,
tweede deur rechts
en veeg je voeten niet.
Laat gerust sporen na.
Ik weet dat je er was
Zet alles open
de kasten, de nacht
en liever nog je oren.
Hoor hoe ik afwezig ben.
En toch.
Ondichtbaar zicht te vinden
op de grens van je handpalm
als je zinstil
mij in dozen stapelt
en het behang doorbladert.
Daar in de lucht ben ik.